توی زندگی، ما همیشه با چالش های مختلفی دست و پنجه نرم می کنیم. چالش هایی که اگر نبودن چه بسا زندگیمون یکنواخت و کسالت بار می شد، چالش هایی که در لحظه هایی که باهاشون دست به گریبانیم فکر می کنیم بزرگترین چالش زندگیمونن و اگر این چالش رو رد کنیم دیگه هیچ غمی نخواهیم داشت، غافل از اینکه زندگی صحنه ی همیشگی دست به گریبان شدن ما با این چالش هاست، فکر میکنیم اگر مثلا امتحان فیزیک رو خوب بدیم دیگه غمی نداریم، امتحان فیزیک رو که بدیم همین حرفو در مورد درس شیمی میزنیم و ... ما به دنیا اومدیم تا به چالش کشیده بشیم، تا زندگی کنیم و امتحان بشیم و دوباره به خدایی که از رگ گردن به ما نزدیکتره ولی ما از او ف

گویی همین دیروز بود که نوشتم "برای کشف اقیانوس های جدید، باید شهامت ترک ساحل ِ آرام خود را داشته باشید. این جهان، جهان تغییر است نه تقدیر". حالا انگار از "اقیانوس" و "ساحل ِ آرام" برداشت اشتباهی داشته اند دوستان!

و من الله التوفیق :)

نخواست که باشه

به هدف برسی و سختی کشیده باشی خیلی لذت بخش تره، مثل مغز کردن تخمه های آفتابگردون که خودت زیر دندونات میشکنی تا اینکه یه مشت مغز تخمه ی مزمز رو یهو بریزی تو دهان مبارک و ...

+ جمعه سیزدهم مرداد ۱۳۹۶| |مهران| |

---

برچسب: نویسنده: آتنا اسدی تاريخ: جمعه 20 مرداد 1396 ساعت: 4:25

چرا باید اتفاق عجیبی باشه هول کردن نمایندگان محترم مجلس برای گرفتن یک خویش انداز (سلفی) با خانم موگرینی؟ این ها نمایندگان ما مردم هستند، نمایندگان ما مردمی که هر جایی فارغ از خوب یا بد بودن دوربین گوشیمونو روشن میکنیم و شروع میکنیم به گرفتن سلفی، خود ما انتخابشون کردیم و از جنس مان، این ها نماینده و

همه ی ما در هر لحظه، در هر جا و در هر حالی که باشیم بدون شک زندگی و وجود خودمون رو وامدار پدر و مادر خود هستیم، اونا به فکر ما بودن وقتی هنوز متولد نشده بودیم ، وقتی بچه بودیم به فکر آینده مون بودن، وقتی بزرگ میشیم و اونا پیر میشن نباید که از یاد ببریمشون، نباید که از یادمون برن ... قصه ی تلخیه وقتی